اینجا اصطلاحات مهم رو به زبانی ساده توضیح دادیم:

• ماشین‌های افزار (ماده ۱): دستگاه‌هایی برای برش و شکل‌دهی قطعات فلزی یا چوبی، مثل تراش، فرز، مته و اره.
• ماشین مته (ماده ۲): برای سوراخ‌کاری در فلز یا چوب، با قابلیت قلاویزکاری یا فرزکاری.
• ماشین توتراش (ماده ۳): برای گشاد کردن سوراخ‌ها یا تراش داخلی قطعات.
• ماشین تراش (ماده ۴): برای تراش سطوح استوانه‌ای یا پیچ، با انواع CNC و NC.
• ماشین فرز (ماده ۵): برای شکل‌دهی سطوح فلزی با ابزار دندانه‌دار.
• ماشین صفحه تراش (ماده ۶): برای صاف کردن قطعات بزرگ فلزی.
• ماشین رنده (ماده ۷): برای صاف کردن سطوح داخلی یا خارجی قطعات.
• ماشین کله‌زنی (ماده ۸): برای رنده کردن قطعات در جهت عمودی.
• ماشین سنگ‌زنی (ماده ۹): برای پرداخت سطح و تغییر شکل قطعات فلزی.
• اره‌های ماشینی (ماده ۱۰): برای برش پروفیل، میلگرد یا لوله.
• ماشین‌های تراش چوب (ماده ۱۱): مثل ماشین کندگی یا کف‌رنده.
• مواد چربکاری (ماده ۱۲): روغن یا گریس برای کاهش اصطکاک و حرارت.

اصول اولیه ایمنی برای همه ماشین‌های افزار:

• حفاظ محورها (ماده ۱): همه محورهای ابزار باید با حفاظ ایمن شوند.
• سرعت و باردهی (ماده ۲): باید متناسب با دستگاه و قطعه کار تنظیم شود.
• حفاظ ابزار برشی (ماده ۳): قسمت‌های غیرفعال ابزار باید حفاظ داشته باشند.
• نگهداری قطعه کار (ماده ۴): با گیره مناسب انجام شود، نگهداری با دست ممنوع!
• قطع نیرو (ماده ۵): قبل از تعمیر یا سرویس، دستگاه باید خاموش شود.
• فضای اطراف (ماده ۶): فضای کافی برای کار ایمن لازم است.
• ابزار نگهدارنده (ماده ۷): برای تثبیت قطعات خاص الزامی است.
• جمع‌آوری براده (ماده ۸): با برس یا ابزار مناسب انجام شود.
• انباشت براده (ماده ۹): نباید مانع دید یا خطر ایجاد کند.
• توقف مطمئن (ماده ۱۰): قبل از سرویس یا تعمیر الزامی است.
• مواد خنک‌کننده (ماده ۱۱): برای کاهش اصطکاک و حرارت الزامی است.
• سلامت مواد خنک‌کننده (ماده ۱۲): باید برای سلامتی کارگران بی‌خطر باشد.
• ممنوعیت هوای فشرده (ماده ۱۳): برای نظافت دستگاه یا لباس ممنوع است.
• صندلی ارگونومیک (ماده ۱۴): برای اپراتورهای نشسته الزامی است.
• حفاظ چند محوره (ماده ۱۵): برای ماشین‌های چند محوره الزامی است.
• اندازه‌گیری ایمن (ماده ۱۶): قبل از اندازه‌گیری، دستگاه باید متوقف شود.
• جابجایی مکانیکی (ماده ۱۷): برای قطعات سنگین با ابزار مکانیکی انجام شود.
• بازبینی کارفرما (ماده ۱۸): بازرسی دوره‌ای تجهیزات توسط کارفرما الزامی است.
• ابزار مناسب (ماده ۱۹): ابزارها باید متناسب با کار باشند.
• ممنوعیت ابزار معیوب (ماده ۲۰): استفاده از ابزارهای فرسوده ممنوع است.
• بازدید شیفتی (ماده ۲۱): قبل از هر شیفت توسط اپراتور انجام شود.
• بازرسی فنی (ماده ۲۲): پس از تعمیرات و دوره‌ای الزامی است.
• پرونده ماشین (ماده ۲۳): حاوی دستورالعمل‌ها و سوابق بازرسی.
• آموزش حمل بار (ماده ۲۴): آموزش کارگران برای جابجایی ایمن.
• شستی اضطراری (ماده ۲۵): در نقاط مختلف دستگاه در دسترس باشد.
• میکروسوئیچ حفاظ (ماده ۲۶): برای جلوگیری از راه‌اندازی بدون حفاظ.

نکات ایمنی برای ماشین‌های مته و توتراش:

• حفاظ سه نظام (ماده ۲۷): باید بدون زائده و با حفاظ ایمن باشد.
• پیچ محکم‌کننده (ماده ۲۸): برای ثابت نگه داشتن قطعه کار.
• کلاهک مته (ماده ۲۹): فقط روی محور اصلی نصب شود.
• سوراخ ورقه نازک (ماده ۳۰): بین دو قطعه فلزی سوراخ شود.
• کاهش نیرو (ماده ۳۱): در انتهای سوراخ‌کاری برای جلوگیری از گیر کردن.
• حفاظ میز دوار (ماده ۳۲): در توتراش قائم تا رأس قطعه کار.
• حفاظ میکروسوئیچ‌دار (ماده ۳۳): برای توقف هنگام باز بودن حفاظ.
• مکانیزم آچار (ماده ۳۴): برای جلوگیری از باقی ماندن آچار.
• حفاظ لوله بلند (ماده ۳۵): برای قطعات طویل در تراش.
• لینت قطعات طویل (ماده ۳۶): برای جلوگیری از خمش قطعه.
• حفاظ شفاف کشویی (ماده ۳۷): توقف دستگاه هنگام باز شدن.
• صفحات حفاظتی (ماده ۳۸): برای محافظت در برابر مایعات.
• گیره فشنگی (ماده ۳۹): متناسب با قطر قطعه کار.
• چهار نظام (ماده ۴۰): برای قطعات غیرمدور.
• سه نظام (ماده ۴۱): برای قطعات مدور و چندضلعی.
• صفحه نظام (ماده ۴۲): برای قطعات بزرگ و نامنظم.
• محکم کردن مرغک (ماده ۴۳): برای تثبیت قطعه کار.
• بازدید لقمه مرغک (ماده ۴۴): بررسی و تعمیر دوره‌ای.
• چنگک جداکننده (ماده ۴۵): برای جداسازی ایمن براده.
• فلکه‌های دستی (ماده ۴۶): با کلاج و دسته خلاص‌شونده.

نکات ایمنی برای صفحه تراش، فرز و اره:

• حفاظ دهانه (ماده ۴۷): دهانه‌های باز باید حفاظ شوند.
• فضای اطراف (ماده ۴۸): فضای کافی برای کار ایمن.
• تهویه موضعی (ماده ۴۹): برای جمع‌آوری گازها و بخارات.
• حفاظ تلسکوپی (ماده ۵۰): برای ابزار برشی مته.
• تکیه‌گاه تعویض (ماده ۵۱): برای تعویض ابزار نگهدارنده.
• حفاظ گیره افزار (ماده ۵۲): برای جلوگیری از برخورد دست.
• نصب تیغه فرز (ماده ۵۳): توسط کارگر ماهر و ایمن.
• تنظیم ارتفاع تیغه (ماده ۵۴): با لایه‌های مخصوص و پیچ.
• تکیه‌گاه میله بلند (ماده ۵۵): برای جلوگیری از افتادن میله.
• ترمز خودکار (ماده ۵۶): برای توقف سه نظام در تراش.
• خاموش برای تنظیم (ماده ۵۷): توقف کامل اره هنگام تنظیم.
• لباس آستین کوتاه (ماده ۵۸): برای کار با اره پروفیل‌بر.
• حفاظ کامل اره (ماده ۵۹): فقط محل تماس آزاد باشد.
• گیره تثبیت (ماده ۶۰): برای تثبیت قطعه در اره.
• حفاظ تیغه نواری (ماده ۶۱): برای قسمت‌های غیرتماسی.
• کلید فشارشی (ماده ۶۲): قطع جریان هنگام رها کردن.
• بازگشت پدال (ماده ۶۳): برای اره پروفیل‌بر آتشی.
• قطع‌کن کمان (ماده ۶۴): برای اره لنگ در بالا و پایین.
• توقف شکست تیغه (ماده ۶۵): توقف خودکار در اره نواری.

مقررات اضافی برای ایمنی بیشتر:

• محل تردد (ماده ۶۶): تمیز و بدون لغزندگی باشد.
• وسایل حفاظت فردی (ماده ۶۷): کارفرما باید عینک، دستکش و... فراهم کند.
• شرایط محیطی (ماده ۶۸): نور، تهویه و دمای مناسب.
• سلامت کارگران (ماده ۶۹): بررسی سلامت قبل از استخدام.
• ترک ماشین (ماده ۷۰): ترک دستگاه در حال کار ممنوع است.
• ممنوعیت حواس‌پرتی (ماده ۷۱): خوردن، شوخی یا دخانیات ممنوع.
• اتصال زمین (ماده ۷۲): بدنه فلزی دستگاه‌ها باید به زمین متصل باشد.
• روشنایی موضعی (ماده ۷۳): برای همه ماشین‌ها الزامی است.
• لوح شناسایی (ماده ۷۴): مشخصات فنی و ایمنی روی دستگاه.
• علائم ایمنی (ماده ۷۵): مطابق آیین‌نامه علائم ایمنی.
• ممنوعیت لباس گشاد (ماده ۷۶): شال، دستکش و موهای بلند ممنوع.
• قفل قطع برق (ماده ۷۷): برای جلوگیری از راه‌اندازی ناخواسته.
• کلید ایمن (ماده ۷۸): برای جلوگیری از راه‌اندازی اتفاقی.
• استاندارد تولید (ماده ۷۹): رعایت استاندارد برای همه ماشین‌ها.
• مسئولیت کارفرما (ماده ۸۰): جبران خسارات ناشی از تخلف.